Jak prawidłowo i bezpiecznie zbierać grzyby

Korzystając z pięknej pogody, chcąc odpocząć od trudów dnia codziennego, chętnie wyruszamy do lasu, często łącząc wypoczynek z szukaniem i pozyskiwaniem grzybów, cenionych przez wielu za wspaniały aromat i smak.

Grzyby występują w różnych siedliskach, ale najbogatsze w gatunki jadalne, interesujące amatorów grzybobrań, są lasy, zarośla, łąki, pastwiska, Rosną przez cały rok, jednak większość grzybiarzy interesuje krótki okres ich występowania, późne lato i jesień, z uwagi na obfite zbiory.

Niestety, nadal często w okresie lata, jesieni, a nawet zimy, zdarzają się ciężkie przypadki zatrucia z powodu spożycia grzybów trujących, a nawet śmiertelnie trujących, spowodowane przeważnie ich nieznajomością i nieostrożnością podczas zbioru.

Wybierając się na grzybobranie zwróćmy uwagę na ubiór - powinien być luźny, przewiewny, zapobiegający ukłuciom komarów i kleszczy oraz nadmiernemu przegrzaniu się i poceniu. Najlepiej założyć długie rękawy i spodnie, warto też pamiętać o ochronie przed deszczem. Obuwie powinno być wygodne i dostosowane do terenu grzybobrania.

Powinniśmy zabrać przewiewny pojemnik, najlepiej koszyk, nożyk do czyszczenia grzybów, a także kieszonkowy atlas grzybów pomocny przy rozpoznawaniu gatunków w ich naturalnym środowisku. Przydatna może być laska, by sprawdzić miejsce wokół rosnącego w zaroślach grzyba, w którym mogą przebywać żmije. Nie zbieramy grzybów do foliowych toreb i zamkniętych pojemników. W ten sposób unikniemy zaparzenia zebranych owocników, których spożycie może  spowodować zatrucie gastryczne. Pozyskujemy tylko zdrowe owocniki, nie zbieramy grzybów za młodych,  za starych, przemokniętych, nadpsutych, robaczywych i przemarzniętych.

Grzyby po zebraniu należy wyczyścić przed włożeniem do koszyka, by nie zanieczyszczać zbiorów.
Powinniśmy zbierać tylko te grzyby, które dobrze znamy i jesteśmy ich całkowicie pewni. Jeśli posługujemy si
ę atlasem, to zwracamy uwagę na wszystkie szczegóły w opisie. Gdy choć jedna cecha nie pasuje do opisu to grzyba nie pozyskujmy.

Grzyby wyciągamy ze ściółki w całości - najlepiej delikatnie pociągając wykręcić grzyba z podłoża. Pozwala to zauważyć najważniejsze cechy rozpoznawcze, co jest szczególnie ważne u grzybów o blaszkowym spodzie kapelusza. Zwracamy uwagę na podstawę trzonu umieszczoną w podłożu, aby uniknąć zbioru np. śmiertelnie trujących muchomorów (wyrazista pochwa znajdująca się najczęściej w ściółce). Aby dokładnie oznaczyć grzyba, nie może on być uszkodzony czy niekompletny. Wykręcanie lub ścinanie grzyba nie ma znaczenia dla grzybni, ale jest dobre dla naszego bezpieczeństwa.
 Jeżeli mamy możliwość sprawdzenia zebranych grzybów przez znawcę, dobrze jest nasze zbiory skonsultować. Zwłaszcza gdy nie mamy całkowitej pewności co do oznaczenia.

Najbezpieczniej jest zbierać grzyby z rodziny borowikowatych o rurkowym spodzie kapelusza np. borowiki, koźlarze, podgrzybki, maślaki, piaskowce i inne. Wśród tych grzybów nie ma takich, które spowodowałyby ciężkie zatrucia ze skutkiem śmiertelnym lub uszkodziły narządy wewnętrzne powodując trwały uszczerbek na zdrowiu. Są oczywiście wśród nich gatunki trujące, ale mogą spowodować tylko lekkie dolegliwości tzw. zatrucia gastryczne oraz niestrawności żołądkowo-jelitowe.

Jeżeli decydujemy się na zbieranie grzybów blaszkowych, powinniśmy to robić z zachowaniem szczególnej ostrożności. W tej grupie grzybów są zarówno smaczne grzyby jadalne, jak również śmiertelnie trujące, których spożycie zazwyczaj kończy się śmiercią, jeżeli nie zostanie udzielona pomoc w odpowiednim czasie. Pamiętajmy, że grzyby trujące nie muszą być gorzkie, są również robaczywe i chętnie zjadane przez mieszkańców lasu.

Zbierając grzyby nie zapominajmy też o ochronie przyrody. Starajmy się poznać grzyby będące pod ochroną w Polsce i ich nie zrywać. Nie niszczmy roślin i drzew. Przebywając w lesie zachowujmy się odpowiednio - nie płoszmy zwierzyny, nie śmiećmy, zabierajmy puste opakowania ze sobą.

Nie zrywajmy i nie niszczmy też grzybów, których nie zbieramy. Zajmują one w przyrodzie szczególne miejsce i mają  do spełnienia określone zadania w obiegu materii. Bez nich trudno wyobrazić sobie życie na ziemi. Nie zawierają chlorofilu, nie posiadają więc zdolności (tak jak rośliny) wytwarzania masy organicznej z dwutlenku węgla i wody. Część z nich żyje w symbiozie z różnymi gatunkami roślin zielonych i oba organizmy czerpią korzyść z tego współżycia. Strzępki grzybni oplatają cienkie korzenie drzew lub wnikają do nich, pobierając substancje niezbędne do życia, dostarczając w zamian roślinie innych potrzebnych substancji.

Pamiętając o  podstawowych zasadach podczas grzybobrania, uczynimy je przyjemnością, relaksem i odpoczynkiem.

 

 Jak prawidłowo i bezpiecznie zbierać grzybyAutorzy: Joanna Gądek, Justyn Kołek

Źródło: http://www.grzybland.pl