Historycznie długo negowano depresję dziecięcą, lecz obecnie możliwość wystąpienia epizodu depresji u dzieci nie pozostawia wątpliwości, należy jednak pamiętać, że w różnych przedziałach wiekowych obraz depresji zabarwiony jest odmiennymi cechami, które wynikają z wieku dziecka.
Smutek, rozdrażnienie, wycofanie czy nagła utrata zainteresowania tym, co wcześniej sprawiało dziecku przyjemność, łatwo uznać za przejściowy etap, trudniejszy dzień albo reakcję na problemy w szkole czy w domu. Dzieci również miewają gorszy nastrój i nie zawsze potrafią powiedzieć, co dokładnie się z nimi dzieje. Czasami jednak zmiana zachowania jest sygnałem, że dziecko potrzebuje większej uwagi i wsparcia.
Depresja u dzieci nie zawsze przypomina depresję u osoby dorosłej. Zamiast wyraźnego smutku może pojawić się przede wszystkim drażliwość, złość, problemy ze snem, trudności z koncentracją, spadek wyników w nauce, wycofanie z kontaktów z rówieśnikami czy utrata zainteresowania zabawą. Objawy mogą być subtelne i rozwijać się stopniowo, dlatego ich właściwe rozpoznanie bywa trudne zarówno dla rodziców, jak i nauczycieli.
Warto więc wiedzieć, na jakie sygnały zwracać uwagę, kiedy zmiana zachowania dziecka powinna skłonić do konsultacji ze specjalistą oraz jak mądrze wspierać dziecko, które może doświadczać depresji. Im wcześniej trudności zostaną zauważone, tym większa jest szansa na udzielenie dziecku odpowiedniej pomocy.
Symptomy depresji
• obniżenie nastroju (z dominującą niemożnością przeżywania przyjemności, radości, szczęścia),
• zmniejszenie zainteresowań i aktywności, do zupełnego wycofania się z dotychczasowych aktywności,
• obserwowana przez otoczenie zmiana apetytu i/lub masy ciała (lub brak oczekiwanego przyrostu tejże),
• zaburzenia snu (od bezsenności do nadmiernej senności),
• spowolnienie lub pobudzenie,
• utrata energii,
• poczucie beznadziejności lub nieadekwatne poczucie winy,
• trudności w koncentracji uwagi, zaburzenia pamięci,
• nawracające myśli o śmierci i samobójstwie, co zwłaszcza w przypadku adolescentów stanowi realne zagrożenie wobec impulsywności zachowań wpisującej się w charakterystykę tego okresu.
Odnosząc te objawy do dzieci i młodzieży obserwujemy jako wyraz depresyjności:
• liczne, zmienne, niespecyficzne skargi somatyczne (bóle głowy, brzucha, mięśni itp.);
• niejednokrotnie gorsze wyniki w nauce, ucieczka przed wysiłkiem, bywa , że nieobecności w szkole na tyle częste, że stanowi to zagrożenie dla kariery uczniowskiej;
• wybuchy niezrozumiałego rozdrażnienia lub płaczu, krzyku, „pretensji”, rozżalenia
• zmniejszenie do utraty zainteresowania przyjaciółmi, spędzaniem z nimi czasu;
• problemy w kontaktach z ludźmi, niejednokrotnie prowadzące do wyizolowania;
• obawy przed nieakceptacją i odrzuceniem przez grupę;
• nadwrażliwość, drażliwość;
• częste negatywne wypowiedzi na swój własny temat, zachowania autodestrukcyjne;
• zachowania ryzykowne ( w tym też związane z używaniem alkoholu i narkotyków)
Myśląc o przyszłości zawsze warto zastanowić się, gdy u dziecka pojawiają się objawy podobne do wyżej wymienionych. Warto wówczas skorzystać z pomocy specjalisty, który pomoże ustalić przyczynę obecności objawów i zaproponuje odpowiednią formę wsparcia i pomocy dla dziecka. Aby rozwiać ewentualne niepokoje należy wspomnieć, iż pierwszym wyborem terapeutycznym zwykle są działania psychoterapeutyczne, a leczenie zawsze ma charakter kompleksowy.
Depresja to poważne zaburzenie, którego nie da się wyleczyć “domowymi sposobami”. Przy podejmowaniu decyzji o leczeniu, zawsze należy uwzględnić preferencje i potrzeby dziecka oraz ustalić wspólnie plan działania korzystając z dostępnych źródeł pomocy.
Warto rozważyć:
- wizytę u pediatry/lekarza rodzinnego
- spotkanie z psychologiem szkolnym
- konsultację w poradni psychologiczno-pedagogicznej
- psychoterapię
- terapię grupową lub uczestnictwo w grupie wsparcia np. dla nastolatków
- konsultację u psychiatry
- skorzystanie z telefonu zaufania np.: 116 111
____________________________________________
Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy im. św. Ludwika w Krakowie (ul. Strzelecka 2) oferuje pomoc dzieciom z problemami psychicznymi i depresją w ramach poradni oraz oddziałów.
Dostępne formy pomocy:
Poradnia Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży: Oferuje konsultacje psychiatryczne i psychologiczne
Oddział Kliniczny Psychiatrii Dziecięcej: Przeznaczony dla dzieci do 14. roku życia wymagających całodobowej hospitalizacji
Oddział Psychiatryczny Dziennego Pobytu: Zapewnia dzienną opiekę i terapię
Kontakt i rejestracja:
Adres: ul. Strzelecka 2, 31-503 KrakówTelefon (Poradnia): 12 333 94 26
Więcej informacji znajdziesz na oficjalnej stronie Szpitala im. św. Ludwika
______________________________________________
Jeżeli poszukujesz pilnej pomocy psychologicznej lub psychiatrycznej dla Twojego dziecka, a terminy na NFZ są długie, zapoznaj się z ofertą Mental Path Kraków lub zadzwoń pod numer +48 535 778 707.
Redakcja Rodzinny-Krakow.pl